- DAYANA BT ISMAIL (116615)
- WAN NORFASHEHAH BT MAT RAWI (121720)
- NURUL HANIS BT MISERANG (120139)
- SHARMILA BT RESELI (122282)
- NOR FAZANA CHE YA (119242)
Saturday, January 23, 2010
Hargailah anugerah itu...
Wanita adalah sebuah karya terindah tuhan yang penuh dengan persona sepanjang waktu. Wanita dan kecantikkan tidak dapat dipisahkan, oleh itu pada masa kini wujudlah Pusat Rawatan Kecantikkan atau SPA yang tumbuh bagaikan cendawan. Kebanyakkan kita ke SPA atau Pusat Rawatan Kecantikan hari ini adalah untuk memperelokkan lagi diri serta mengindahkan lagi penampilan diri, bukan hanya sekadar untuk membelai tubuh dan wajah yang sudah kelihatan kusam, sebaliknya kita pasti turut mengidamkan ketenangan ketika melakukannya..
Ketenangan yang kita inginkan bukan sekadar ketenangan pada pandangan mata dan zahiriah sahaja, tetapi ketenangan yang kita impikan adalah ketenangan yang abadi dan hakiki. Dalam menyusuri proses ketenangan yang diingini ini, sudah semestinya segala bentuk atau punca pencemaran harus kita hindarkan. Pencemaran yang paling menggugat taraf penghidupan kita pada hari ini adalah pencemaran yang bersangkut – paut atau yang berkaitan dengan “air”.
Hubungan keakraban kita dengan air, amatlah ketara. Keadaan ini boleh dilihat kerana sebahagian besarnya kompositi dan komposisi diri manusia itu sendiri yang keseluruhannya terdiri daripada air. Ianya juga meliputi 71 % daripada muka bumi serta ianya melengkapi 65 % daripada badan kita. Kita menggunakan penyataan ini hampir setiap hari dan ketika, tetapi kita tidak memberi perhatian dan penekanan yang jitu terhadap gejala ini. Keakraban ini juga boleh ditafsirkan sebagaimana akrabnya sepasang mata yang
“ berkedip bersama, bergerak bersama, menangis bersama, melihat bersama dan tidur bersama meskipun mereka tidak pernah melihat antara satu sama lain”, begitulah kita ibaratkan keakraban ini.
Bak kata perpatah lama, “ Tuai padi antara masak, esok jangan layu – layuan, intai kami antara nampak, esok jangan rindu – rinduan. Maka kita sebagai generasi yang celik minda dan berpengetahuan haruslah menjaga keakraban ini agar tidak dicemari dan dimusnahkan oleh kepesatan pembangunan zaman dan era globalisasi ini.
Dengan terzahirnya gejala pencemaran ini akan menyingkap pelbagai fenomena alam, oleh itu masyarakat hari ini seharusnya lebih memahami dan sedar bahawa bumi adalah sebagai satu khazanah yang perlu dilestarikan kewujudannya agar kekal buat tatapan generasi mendatang dan dapat ditinggalkan untuk diwarisi hari muka.
Pencemaran air dalam kata lain adalah perubahan sifat – sifat fizikal, kimia atau biologi air sehingga menjejaskan kegunaan yang berfaedah serta ianya mengancam kesihatan, keselamatan dan kebajikan penduduk, hidupan lain serta tumbuh – tumbuhan. Pencemaran air ini boleh diklarifikasikan terbahagi kepada 2 ( dua ) komponen utama iaitu pencemaran air sungai dan pencemaran air laut.
Pencemaran sungai
Sungai merupakan anugerah yang tidak ternilai kepada seluruh umat manusia. Namun sejak kebelakangan ini sungai–sungai di negara kita amat tercemar. Sepatutya sumber air ini haruslah dihargai sepenuhnya. Jika ditakdirkan kita mengalami krisis air, kesannya amatlah buruk kepada kita kelak.
Tahukah anda bahawa pencemaran sungai ini, amat menakutkan berbanding pencemaran laut kerana ianya lebih berdekatan dengan penggunaan harian kita. Ianya juga merupakan unsur utama penghidupan manusia. Proses yang paling ketara tentang kepelbagai kepenggunaan sungai termasuklah menjana kuasa tenaga hidroelektrik, merupakan sumber bekalan air yang bersih untuk kegunaan domestik, perindustrian, pertanian – sumber pengaliran, penternakan, perikanan, rekreasi dan sebagainya.
Menurut laporan Bernama ( 30 Disember 2005 ) Di Negara kita terdapat empat sungai yang paling teruk kualiti pencemarannnya, sungai terbabit adalah Sungai Menggaris di Sabah, Sungai Jelutong di Pulau Pinang serta Sungai Buluh dan Sungai Tukang Batu di Johor. Taraf pencemarannya bukan sahaja tidak boleh diguna-pakai untuk pengurusan aktiviti seharian malah ianya boleh mengugat nyawa hidupan lain.
Jabatan Alam Sekitar Malaysia telah mengeluarkan laporan pemantauannya terhadap sungai–sungai tersebut dan didapati punca pencemaran itu terjadi daripada tiga sumber utama iaitu pencemaran fizikal seperti sampah sarap, pencemaran biologi seperti najis binatang yang akan menyebabkan kemunculan Bakteria E. Coli dan akhirnya pencemaran kimia yang terdiri daripada bahan kimia terlarut yang berpunca daripada 2
( dua ) jenis pencemaran tadi.
Pencemaran air berlaku apabila perubahan berlaku dari segi kandungan, keadaan dan warna sehingga tidak sesuai dan memberi kesan apabila digunakan. Pencemaran air bukan hanya berlaku di sungai tetapi juga di laut dan ianya boleh berlaku secara sengaja atau tidak. Kebanyakan pencemaran ini wujud adalah berpunca daripada bahan pencemar dari kilang.
Pencemaran Laut
Tahukah kita bahawa peranan laut begitu menakjubkan sebagai pemampan?. Ia memampan haba, gas rumah hijau karbon dioksida dan bahan cemar untuk mengimbangkan iklim bumi seterusnya melindungi manusia daripada perubahan mendadak kenaikan suhu bumi akibat proses pemodenan.
Berbanding pencemaran darat yang boleh dilihat dengan jelas dan lebih mudah diuruskan, pencemaran di laut tidak dapat disempadankan. Kesan buruknya akan berlaku secara global dengan pesat namun tidak dapat dilihat dengan mata kasar. Malangnya kebutaan ini menyebabkan manusia kian angkuh dengan pelbagai aktiviti yang terus-menerus memusnahkan laut.
Peningkatan drastik pencemaran laut berasaskan plastik sejak tahun 1940-an kini merupakan isu yang begitu meruncing. Setiap tahun puluhan ribu hidupan marin terkorban akibat plastik. Malah ada kajian mendapati sekurang-kurangnya 30,000 hidupan mati terperangkap dan sebagainya.
Di Malaysia, pencemaran sisa industri yang mengalir ke laut terutama di negeri-negeri perindustrian Pulau Pinang, Selangor dan Johor harus diberi perhatian. Ini kerana pencemaran itu boleh menjejaskan hidupan marin dan seterusnya sumber makanan dan ekonomi nelayan tradisional.
Tumpahan minyak paling buruk dalam sejarah adalah kapal tangki minyak Exxon Valdez pada 1989 yang pecah dan menumpahkan lebih 35,000 tan minyak mentah di perairan Prince Wiilian Sound di Alaska. Minyak bukan saja telah meliputi lebih 2,300 kilometer persegi permukaan laut malah dalam masa tiga hari, 50 peratus daripada minyak itu mendak di persisiran pantai. Ini menyebabkan kematian ratusan ribu hidupan marin termasuk 13 peratus daripada populasi anjing laut, 28 peratus daripada populasi memerang laut dan sehingga 645,000 ekor burung laut.
Malah, hakikat bahawa minyak berskala besar tumpah ke dalam salah satu ekosistem marin terkaya dengan biodiversiti dunia telah menyebabkan kegemparan di serata dunia serta menimbulkan pelbagai kontroversi. Apatah lagi, kajian selepas 15 tahun menunjukkan penyembuhan semula kawasan terjejas masih terlalu perlahan. Ini tidak berbaloi dengan kos besar AS $3 bilion yang telah dibelanjakan untuk membersihkan tumpahan tersebut. Jika negara kita menghadapi situasi yang sama, kemungkinan besar kita hanya mampu tersenyum dalam mengejar kemodenan dunia dan tidak mustahil hingga kini kita masih lagi dibelenggu hutang dalam merealisasikan negara maju.
Walau apa, bagaimana, salah siapa dan siapa yang harus dipertangungjawabkan, bukalah mata, celikkanlah minda dan asahkanlah pendengaran anda serta buatlah penilaian, keputusan dan pengamatan di dalam menangani krisis yang melanda dunia ini.
Jangan diperkotak-katikkan gejala ini, kelak ianya bisa mengancam dunia dan membinasakan hari muka kita.
Keputusan dan matlamat adalah ditangan anda, bumi kita adalah untuk kita, perlakuaan kita adalah untuk ditinggalkan dan diwarisi oleh anak cucu kita. Jika kita tidak menjaga dan mengawalnya, siapalah kita untuk memperbaiki nanti.
Kesan yang buruk tidak akan nampak dalam sekelip mata tetapi ianya akan memusnahkan ciri – ciri keindahan dunia dalam jangka masa yang panjang.
Kawallah pencemaran ini, jangan biarkan ia menguasai dunia kita.
Ketenangan yang kita inginkan bukan sekadar ketenangan pada pandangan mata dan zahiriah sahaja, tetapi ketenangan yang kita impikan adalah ketenangan yang abadi dan hakiki. Dalam menyusuri proses ketenangan yang diingini ini, sudah semestinya segala bentuk atau punca pencemaran harus kita hindarkan. Pencemaran yang paling menggugat taraf penghidupan kita pada hari ini adalah pencemaran yang bersangkut – paut atau yang berkaitan dengan “air”.
Hubungan keakraban kita dengan air, amatlah ketara. Keadaan ini boleh dilihat kerana sebahagian besarnya kompositi dan komposisi diri manusia itu sendiri yang keseluruhannya terdiri daripada air. Ianya juga meliputi 71 % daripada muka bumi serta ianya melengkapi 65 % daripada badan kita. Kita menggunakan penyataan ini hampir setiap hari dan ketika, tetapi kita tidak memberi perhatian dan penekanan yang jitu terhadap gejala ini. Keakraban ini juga boleh ditafsirkan sebagaimana akrabnya sepasang mata yang
“ berkedip bersama, bergerak bersama, menangis bersama, melihat bersama dan tidur bersama meskipun mereka tidak pernah melihat antara satu sama lain”, begitulah kita ibaratkan keakraban ini.
Bak kata perpatah lama, “ Tuai padi antara masak, esok jangan layu – layuan, intai kami antara nampak, esok jangan rindu – rinduan. Maka kita sebagai generasi yang celik minda dan berpengetahuan haruslah menjaga keakraban ini agar tidak dicemari dan dimusnahkan oleh kepesatan pembangunan zaman dan era globalisasi ini.
Dengan terzahirnya gejala pencemaran ini akan menyingkap pelbagai fenomena alam, oleh itu masyarakat hari ini seharusnya lebih memahami dan sedar bahawa bumi adalah sebagai satu khazanah yang perlu dilestarikan kewujudannya agar kekal buat tatapan generasi mendatang dan dapat ditinggalkan untuk diwarisi hari muka.
Pencemaran air dalam kata lain adalah perubahan sifat – sifat fizikal, kimia atau biologi air sehingga menjejaskan kegunaan yang berfaedah serta ianya mengancam kesihatan, keselamatan dan kebajikan penduduk, hidupan lain serta tumbuh – tumbuhan. Pencemaran air ini boleh diklarifikasikan terbahagi kepada 2 ( dua ) komponen utama iaitu pencemaran air sungai dan pencemaran air laut.
Pencemaran sungai
Sungai merupakan anugerah yang tidak ternilai kepada seluruh umat manusia. Namun sejak kebelakangan ini sungai–sungai di negara kita amat tercemar. Sepatutya sumber air ini haruslah dihargai sepenuhnya. Jika ditakdirkan kita mengalami krisis air, kesannya amatlah buruk kepada kita kelak.
Tahukah anda bahawa pencemaran sungai ini, amat menakutkan berbanding pencemaran laut kerana ianya lebih berdekatan dengan penggunaan harian kita. Ianya juga merupakan unsur utama penghidupan manusia. Proses yang paling ketara tentang kepelbagai kepenggunaan sungai termasuklah menjana kuasa tenaga hidroelektrik, merupakan sumber bekalan air yang bersih untuk kegunaan domestik, perindustrian, pertanian – sumber pengaliran, penternakan, perikanan, rekreasi dan sebagainya.
Menurut laporan Bernama ( 30 Disember 2005 ) Di Negara kita terdapat empat sungai yang paling teruk kualiti pencemarannnya, sungai terbabit adalah Sungai Menggaris di Sabah, Sungai Jelutong di Pulau Pinang serta Sungai Buluh dan Sungai Tukang Batu di Johor. Taraf pencemarannya bukan sahaja tidak boleh diguna-pakai untuk pengurusan aktiviti seharian malah ianya boleh mengugat nyawa hidupan lain.
Jabatan Alam Sekitar Malaysia telah mengeluarkan laporan pemantauannya terhadap sungai–sungai tersebut dan didapati punca pencemaran itu terjadi daripada tiga sumber utama iaitu pencemaran fizikal seperti sampah sarap, pencemaran biologi seperti najis binatang yang akan menyebabkan kemunculan Bakteria E. Coli dan akhirnya pencemaran kimia yang terdiri daripada bahan kimia terlarut yang berpunca daripada 2
( dua ) jenis pencemaran tadi.
Pencemaran air berlaku apabila perubahan berlaku dari segi kandungan, keadaan dan warna sehingga tidak sesuai dan memberi kesan apabila digunakan. Pencemaran air bukan hanya berlaku di sungai tetapi juga di laut dan ianya boleh berlaku secara sengaja atau tidak. Kebanyakan pencemaran ini wujud adalah berpunca daripada bahan pencemar dari kilang.
Pencemaran Laut
Tahukah kita bahawa peranan laut begitu menakjubkan sebagai pemampan?. Ia memampan haba, gas rumah hijau karbon dioksida dan bahan cemar untuk mengimbangkan iklim bumi seterusnya melindungi manusia daripada perubahan mendadak kenaikan suhu bumi akibat proses pemodenan.
Berbanding pencemaran darat yang boleh dilihat dengan jelas dan lebih mudah diuruskan, pencemaran di laut tidak dapat disempadankan. Kesan buruknya akan berlaku secara global dengan pesat namun tidak dapat dilihat dengan mata kasar. Malangnya kebutaan ini menyebabkan manusia kian angkuh dengan pelbagai aktiviti yang terus-menerus memusnahkan laut.
Peningkatan drastik pencemaran laut berasaskan plastik sejak tahun 1940-an kini merupakan isu yang begitu meruncing. Setiap tahun puluhan ribu hidupan marin terkorban akibat plastik. Malah ada kajian mendapati sekurang-kurangnya 30,000 hidupan mati terperangkap dan sebagainya.
Di Malaysia, pencemaran sisa industri yang mengalir ke laut terutama di negeri-negeri perindustrian Pulau Pinang, Selangor dan Johor harus diberi perhatian. Ini kerana pencemaran itu boleh menjejaskan hidupan marin dan seterusnya sumber makanan dan ekonomi nelayan tradisional.
Tumpahan minyak paling buruk dalam sejarah adalah kapal tangki minyak Exxon Valdez pada 1989 yang pecah dan menumpahkan lebih 35,000 tan minyak mentah di perairan Prince Wiilian Sound di Alaska. Minyak bukan saja telah meliputi lebih 2,300 kilometer persegi permukaan laut malah dalam masa tiga hari, 50 peratus daripada minyak itu mendak di persisiran pantai. Ini menyebabkan kematian ratusan ribu hidupan marin termasuk 13 peratus daripada populasi anjing laut, 28 peratus daripada populasi memerang laut dan sehingga 645,000 ekor burung laut.
Malah, hakikat bahawa minyak berskala besar tumpah ke dalam salah satu ekosistem marin terkaya dengan biodiversiti dunia telah menyebabkan kegemparan di serata dunia serta menimbulkan pelbagai kontroversi. Apatah lagi, kajian selepas 15 tahun menunjukkan penyembuhan semula kawasan terjejas masih terlalu perlahan. Ini tidak berbaloi dengan kos besar AS $3 bilion yang telah dibelanjakan untuk membersihkan tumpahan tersebut. Jika negara kita menghadapi situasi yang sama, kemungkinan besar kita hanya mampu tersenyum dalam mengejar kemodenan dunia dan tidak mustahil hingga kini kita masih lagi dibelenggu hutang dalam merealisasikan negara maju.
Walau apa, bagaimana, salah siapa dan siapa yang harus dipertangungjawabkan, bukalah mata, celikkanlah minda dan asahkanlah pendengaran anda serta buatlah penilaian, keputusan dan pengamatan di dalam menangani krisis yang melanda dunia ini.
Jangan diperkotak-katikkan gejala ini, kelak ianya bisa mengancam dunia dan membinasakan hari muka kita.
Keputusan dan matlamat adalah ditangan anda, bumi kita adalah untuk kita, perlakuaan kita adalah untuk ditinggalkan dan diwarisi oleh anak cucu kita. Jika kita tidak menjaga dan mengawalnya, siapalah kita untuk memperbaiki nanti.
Kesan yang buruk tidak akan nampak dalam sekelip mata tetapi ianya akan memusnahkan ciri – ciri keindahan dunia dalam jangka masa yang panjang.
Kawallah pencemaran ini, jangan biarkan ia menguasai dunia kita.
Noda yang tercalar...
Kesempurnaan itu sesuatu yang sangat indah pada pandangan mata kasar. Kita sering mengharapkan agar semua pekara menjadi sempurna dan sedap mata memandang, tenang jiwa yang merasai, dan mendamaikan serta boleh menyejukkan jiwa dan hati yang sedang bergelora seumpama seakan senaskah Al-Quran yang sedang ditadarus atapun taranum oleh Qari yang masyur. Baitnya pasti bisa merentap sanubari orang yang mendengar dan pengalunnya tentu merasa tenang disisi kalamullah itu. Begitu jugalah dengan sungai yang merupakan nadi buat masyarakat lampau dalam menjalankan kegiatan seharian seperti memasak, sumber minuman, kegiatan pertanian, membasuh dan mencuci. Pendek kata masyarakat dahulu amat menghargai sungai bagi pelbagai tujuan kehidupan. Tetapi pada waktu sekarang fungsi sungai tidak lagi dihargai oleh masyarakat modensasi. Pencemaran yang berlaku sekarang telah menjejaskan ekosistem dan habitat yang menghuni dimuka bumi. Pencemaran sungai yang berlaku di negara ini adalah disebabkan oleh sikap manusia yang tidak tahu menghargai kurniaan ilahi terhadap mereka.
Dengan perkembangan pembangunan yang pesat di negara ini telah mengundang perubahan kepada alam sekeliling. Pencemaran ini telah menyebabkan sebahagian daripada kecantikan yang pada sungai hilang dan tidak kelihatan lagi. Kita tidak dapat lagi menyaksikan kejernihan dan ketenangan air yang mengalir tetapi akan berhadapan dengan sungai yang sudah berubah wajah. Sungai kini berbau busuk dan hanyir dipenuhi sampah sarap. Tiada lagi anak-anak ikan yang berkejaran dan melompat di muara menyambar umpan. Semua itu hanya sebuah imagnasi yang lampau di minda pada masa dahulu. Pencemaran sungai yang berlaku hari ini ialah disebabkan oleh sikap manusia yang suka membuang ke dalam sungai.
Fungsi sungai yang pelbagai dalam kehidupan manusia telah menjadikan sungai sebagai aset yang sangat penting. Fungsi sungai yang paling utama kepada manusia adalah sebagai sumber bekalan air sama ada untuk kegunaan domestik atau komersil. Kegunaan domestik utama sungai adalah sebagai bekalan air bersih untuk minuman, membasuh pakaian dan mandian. Fungsi komersil sungai adalah seperti kegunaan dalam industri, pertanian dan akuakultur.
Sungai juga digunakan untuk tujuan rekreasi seperti berenang, bersampan dan berkayak dan memancing. Persekitaran sungai pula digunakan untuk rekreasi pasif seperti berehat dan mendapatkan ketenangan serta menghayati persekitaran sungai. Sungai juga digunakan sebagai medium pengangkutan, mendapatkan sumber protein seperti ikan serta kegiatan komersial menangkap ikan dan menjual pasir sungai.
Pencemaran sungai merupakan satu isu yang amat mendesak dan memerlukan usaha holistik daripada pelbagai pihak ke arah penyelesaiannya. Kualiti air sungai-sungai di Malaysia semakin terancam dengan pencemaran. Punca pencemaran sungai atau secara khususnya air terbahagi kepada dua iaitu punca dikenalpasti dan punca kurang pasti. Punca dikenalpasti merujuk kepada sumber yang boleh ditentukan puncanya dan dikenalpasti lokasinya iaitu dengan mengesan dari mana bahan pencemar berpunca misalnya sisa dari kilang dan sisa haiwan dari kandang ternakan. Punca kurang pasti merupakan punca pencemaran yang tidak jelas dan tidak boleh ditentukan puncanya secara tepat seperti pencemaran dari kawasan bandar, kawasan pertanian dan kawasan pembalakan. Di Malaysia, terdapat dua punca utama bahan pencemar sungai, iaitu, aktiviti pembangunan tanah serta sumber asli dan pembuangan sisa-sisa ke dalam air.
Aktiviti pembangunan tanah dan sumber asli melibatkan pembukaan kawasan penempatan dan pertanian baru, pembalakan, pembinaan infrastruktur fizikal seperti jalan raya, pembangunan bandar dan pembinaan projek-projek fizikal seperti perumahan dan perindustrian. Semua aktiviti ini menimbulkan masalah hakisan tanah yang mencemar air sungai dari segi kandungan bahan terampai, warna, kekeruhan, bahan organik dan masalah pemendapan sungai.
Aktiviti pertanian juga merupakan antara punca utama pencemaran sungai terutama jika dijalankan di kawasan tanah tinggi. Air hujan yang mengalir dari kawasan pertanian mengakibatkan hakisan dan meningkatkan kandungan zarah terampai dalam air sungai. Selain itu bahan kimia yang terdapat dalam racun rumpai, racun serangga, racun herba serta baja kimia turut mencemar air sungai.
Aktiviti perlombongan juga merupakan punca pencemaran air sungai kerana air dari kawasan perlombongan mengandungi kandungan zarah terampai dan bahan logam yang ada kaitan dengan mineral yang dilombong yang membahayakan kesihatan pengguna. Buangan sisa kotoran daripada kawasan perindustrian, perbandaran, perumahan, perniagaan dan kilang turut mencemarkan air sungai. Masalah pencemaran sungai telah mendatangkan kesan yang besar terhadap kehidupan manusia, terutamanya apabila sumber air yang dibekalkan kepada pengguna sukar dirawat. Pencemaran sungai juga menimbulkan masalah lain kepada manusia seperti merebaknya penyakit, musnahnya ekosistem akuatik dan terganggunya keselesaan umum. Sebagai contoh, oleh kerana kebanyakan sungai di Lembah Klang dikategorikan sebagai tercemar teruk dan cetek akibat dilimpahi oleh sampah sarap dan kelodak, maka kejadian banjir kilat kerapkali melanda terutamanya di sekitar Kuala Lumpur.
Isu pengurusan sungai menjadi sangat penting sejak kebelakangan ini akibat meruncingnya masalah pencemaran sungai. Pengurusan sungai merupakan usaha memelihara dan memulihara sungai supaya kualitinya tidak terus merosot. Dalam kata lain, pengurusan sungai menyediakan cara bagaimana mengawal dan memandu hubungan manusia dengan komponen alam sekitar ini agar kualiti sungai tersebut dan kepentingan organisma hidup khususnya manusia sentiasa terpelihara. Objektif utama pengurusan sungai ialah untuk memelihara sungai sedia ada untuk kegunaan semasa dan masa hadapan, meminimumkan impak terhadap sungai kesan daripada pelbagai aktiviti pembangunan selain meningkatkan kualiti sungai dan hidupan keseluruhannya.
Agensi yang dianggap bertanggung jawab dalam hal ehwal pengurusan sungai ialah Jabatan Pengairan dan Saliran serta Jabatan Alam Sekitar.
Kesimpulanya, pengurusan sungai menumpukan kepada pelbagai aspek pemeliharaan dan pemuliharaan sungai yang melibatkan kaedah perundangan dan kaedah bukan perundangan. Kaedah perundangan melibatkan penggunaan polisi dan perundangan dalam pengurusan sungai antaranya Akta Kualiti Alam Sekeliling 1974, Akta Kerajaan Tempatan 1976 dan Akta Perancangan Bandar dan Desa 1976. Kaedah bukan perundangan pula antara lain membabitkan penglibatan orang ramai dalam projek pemeliharaan sungai, penglibatan Organisasi Bukan Kerajaan dan media massa dalam menimbulkan kesedaran orang ramai mengenai peri pentingnya penjagaan sungai serta peranan institusi pendidikan melalui pendidikan secara formal mengenai pemeliharaan dan pemuliharaan alam sekitar.
Nor Fazana Che Ya (119242)
PENCEMARAN LAUT
PENCEMARAN LAUT
Air adalah komponen penting dalam kehidupan manusia. Air sumber penting dalam kehidupan untuk minuman, system kebersihan, pertaniaan, industri, pembangunan Bandar, kuasa hidro, perikanan, pengangkutan, dan kegiatan lain. Pengurusan air secara tidak cekap boleh menyebabkan wujudnya krisis air. Air mewakili 70 peratus daripada isi bumi dan tidak dinafikan bahawa ia adalah antara bahan semulajadi yang paling penting di dunia. Air mengandungi hidrogen dan oksigen dan ia amat penting dalam isi planet ini. Namun kini pencemaran air semakin menjadi-jadi di Malaysia, pelbagai kaedah digunakan untuk membendung gejala ini. Antara pencemaran air yang berlaku adalah pencemaran laut. Pencemaran mengikut definisi bermaksud adalah untuk merosakkan atau tidak bersih atau kotor. Pencemaran air berlaku berlaku apabila sumber air dicemari berikutan sejumlah besar bahan tertentu bercampur dalam air. Menurut Kamus Dewan Bahasa dan Pustaka (DBP) mengatakan bahawa pencemaran adalah suatu perbuatan yang mengotorkan.
Antara punca pencemaran air ialah pembuangan air kumbahan, sisa-sisa kimia, haba, pembuangan sampah dan sebagainya. Pencemaran laut boleh meninggalkan pelbagai kesan terhadap bumi. Antara kesan pencemaran ialah mengancam kesihatan manusia. Akibat daripada pencemaran alam sekitar, kesihatan manusia turut terjejas. Apabila laut dicemari oleh sisa-sia kimia di dalam air boleh mengakibat pelbagai penyakit seperti kelumpuhan, penglihatan dan sabagainya.
Selain itu pencemaran laut juga memberi kesan terhadap hidupan akuatik. Pencemaran memberi kesan kepada spesies yang menggunakan alam sebagai habitat. Hidupan liar akuatik adalah antara mangsa pencemaran air. Sejenis pencemaran yang membrikan kesan kepada air ialah bentuk fizikal, seperti, seperti peningkatan suhu. Oleh kerana air di alirkan daripada kilang industri, hampir 15 hingga 25 miligram air yang dipanaskan dialirkan ke dalam system penyejuk air. Pencemaran air juga turut member kesan terhadap tumbuhan biomass. Dengan peningkatan pencemaran kimia seperti nitrat dan fostat, ia boleh menyebabkan kerosakan rumpai dalam sistem air, sekali gus mengubah habitat tumbuhan akuatik.
Berbanding pencemaran darat yang boleh dilihat dengan jelas dan lebih mudah diuruskan, pencemaran di laut tidak dapat disempadankan. Kesan buruknya akan dan sedang berlaku secara global dengan pesat namun tidak dapat dilihat dengan mata kasar. Malangnya kebutaan ini menyebabkan manusia kian angkuh dengan pelbagai aktiviti yang terus-menerus memusnahkan laut. Sampah plastic, sisa industri dan minyak dikenalpasti sebagai angkara utama manusia yang mengganggu dan seterusnya membunuh habitat dan kehidupan marin. Komponen beracun pencemar ini mampu membantutkan kebolehan hidupan marin untuk membiak dan membesar.
Selain itu jenis pencemaran air adalah seperti bahan toksik, bahan organik, pencemaran Terma dan pencemaran Ekologi. Bahan toksik adalah sejenis pencemaran berbentuk kimia yang tidak terhasil dalam system akuatik. Penyumbang terbesar kepada pencemaran kimia ialah racun rumpai, racun serangga dan bahan buangan. Kedua ialah pencemaran daripada bahan organik. Pencemaran organik berlaku apabila lebihan bahan organik seperti baja dan kumbahan memasuki air. Apabila bahan organik ini meningkat di dalam tangki air, jumlah bahan hancur akan meningkat. Bahan hancur atau bahan reput ini akan tumbuh pantas dan menggunakan banyak oksigen apabila ia membesar. Ini mengakibatkan pengurangan oksigen apabila proses kehancuran berlaku. Kekurangan oksigen akan membunuh organisma akuatik. Apabila organism akuatik itu mati, ia akan sama musnah dengan bahan hafncur berkenaan, sekaligus meningkatkan pengurangan oksigen berkenaan.
Sejenis pencemaran organik boleh berlaku apabila pencemaran bahan bukan organik seperti nitrogen dan fostat meningkat dalam system akuatik. Kadar tinggi bahan berkenaan menyebabkan peningkatan keterlaluan tumbuhan dan rumpai air. Apabila tumbuhan dan rumpai iar itu mati, ia menjadi bahan organik di dalam air. Bahan tumpahan berkenaan akan reput dengan pantas sekali gus mengurangkan kadar oksigen. Proses pantas pertumbuhan itu kemudian diikuti dengan peningkatan aktiviti oleh bahan hancur berkenaan dan dengan kekurangan kadar oksigen yang dikenali sebagai eutrophication.
Manakala pencemaran terma adalah pencemaran yang boleh berlaku apabila air yang digunakan sebagai bahan penyejuk berdekatan kilang industri dan kemudian kembali kepada persekitaran akuatik dengan kadar suhu yang lebih tinggi. Pencemaran terma boleh menyebabkan berlakunya pengurangan kadar oksigen di dalam air dan meningkatkan kadar keperluan biological oleh organisme akuatik untuk oksigen.
Seterusnya ialah pencemaran ekologikal ini berlaku apabila pencemaran bahan kimia, pencemaran organik atau pencemaran terma berlaku daripada persekitaran alam, bukannya akitiviti kemanusiaan. Sebagai contoh, pencemaran ekologikal akan meningkat daripada bahan aliran selepas berlakunya tanah runtuh, yang juga akan meningkatkan jumlah kotoran dalam air. Contoh lain ialah apabila haiwan seperti rusa mati lemas dalam banjir dan kemudian sejumlah besar bahan organik yang mengalir ke dalam air. Kejadian geological sperti ledakan gunung berapi juga boleh menjadi sumber kepada pencemaran ekologikal.
Peningkatan drastic pencemaran laut berasaskan plastik sejak tahun 1940-an kini merupakan isu yang begitu meruncing. Setiap tahun puluhaan ribu hidupan marin terkorban atau cacat akibat plastic. Malah ada kajian mendapati sekurang-kurangnya 30, 000 hidupan mati terperangkap atau tercekik. Bagi kehidupan marin plastik kelihatan seperti makanan yang akhirnya membunuh hidupoan itu akibat keracunan. Hakikat bahawa toksik sukar untuk diuraikan ekoran jangka hayat yang panjang selain melalui jaringan makanan menyebabkan toksik ini terkumpul dan meracuni marin terutama haiwan bercengkerang.
Dalam menangani isu pencemaran air, pelbagai pihak perlu menyedari bahawa tanggungjawap masing-masing termasuk kerajaan, pengusaha kilang, industri dan masyarakat bekerjasama untuk meminimumkan pencemaran alam sekitar. Pendekatan secara bersepadu dengan memahami, membina dan menguruskan strategi pengawalan pencemaran adalah amat penting untuk memastikan kejayaannya. Arus ke arah pembangunan menjadikan Malaysia sebagai saebuah Negara maju telah mencetuskan pelbagai situasi. Pembangunan pesat sektor ekonomi dan perindustrian serta kestabilan politik dan sosial telah memberikan taraf hidup yang selesa kepada rakyat dan menaikkan imej Negara di kaca mata dunia. Namun begitu, disebalik keselesaan dan pembangunan tersebut timbulnya beberapa masalah sampingan yang boleh memudaratkan kehidupan masyarakat.
Malaysia dikelilingi oleh laut dan terdedah kepada risiko tumpuhan minyak yang besar. Kini laut semakin terancam oleh aktiviti manusia yang ghairah mengejar kebendaan tanpa menghiraukan implikasi kepada alam sekitar. Pencemaran di Asia Tenggara adalah berpunca daripada pelbagai faktor. Kepelbagaian faktor ini menyebabkan kualiti air laut tercemar dengan begitu teruk tanpa ada satu vaksin yang mujarap untuk memulihkannya. Lebih 90 peratus daripada punca pencemaran laut adalah disebabkan oleh aktiviti manusia dan baki 10 peratus berpunca daripada sector perkapalan.
Kesimpulannya, bumi adalah satu-satunya planet yang membolehkan kita dan hidupan kita dan hidupan lainnya hiduo bebas. Bukankah alasan ini sudah cukup untuk kita membelainya dengan perasaan penuh timbang rasa dan kasih sayang. Secara globalnya masalah pencemaran laut merupakan di antara agenda terpenting yang harus dihadapi oleh negara-negara berpantai. Walau pelbagai masalah yang timbul dalam penguatkuasaan pencemaran disektor marin, namun ia tetap dijalankan oleh agensi maritime yang dipertanggungjawapkan dalam menangani masalah ini. Kerjasama ini bukan hanya terletak pada agensi-agensi yang terbabit tetapi orang-prang awam juga boleh bekerjasama dengan melaporkan segera sebarang kejadian pencemaran laut yang dilakukan oleh pihak-pihak yang tidak bertanggungjawap. Kerjasama yang padu di antara agensi-agensi maritim dengan pihak-pihak swasta bagi menaja operasi pembersihan anasir pencemaran di laut amatlah dialu-alukan. Masalah pencemaran laut tidak akan dapat diselesaikan sekiranya tiada kesedaran dalam diri manusia sendiri tentang pentingnya alam sekitar kepada manusia. Selain daripada itu, undang-undang yang tertakluk juga harus dikuatkuasakan bagi menjamin masalah yang sama tidak akan berulang lagi.
Air adalah komponen penting dalam kehidupan manusia. Air sumber penting dalam kehidupan untuk minuman, system kebersihan, pertaniaan, industri, pembangunan Bandar, kuasa hidro, perikanan, pengangkutan, dan kegiatan lain. Pengurusan air secara tidak cekap boleh menyebabkan wujudnya krisis air. Air mewakili 70 peratus daripada isi bumi dan tidak dinafikan bahawa ia adalah antara bahan semulajadi yang paling penting di dunia. Air mengandungi hidrogen dan oksigen dan ia amat penting dalam isi planet ini. Namun kini pencemaran air semakin menjadi-jadi di Malaysia, pelbagai kaedah digunakan untuk membendung gejala ini. Antara pencemaran air yang berlaku adalah pencemaran laut. Pencemaran mengikut definisi bermaksud adalah untuk merosakkan atau tidak bersih atau kotor. Pencemaran air berlaku berlaku apabila sumber air dicemari berikutan sejumlah besar bahan tertentu bercampur dalam air. Menurut Kamus Dewan Bahasa dan Pustaka (DBP) mengatakan bahawa pencemaran adalah suatu perbuatan yang mengotorkan.
Antara punca pencemaran air ialah pembuangan air kumbahan, sisa-sisa kimia, haba, pembuangan sampah dan sebagainya. Pencemaran laut boleh meninggalkan pelbagai kesan terhadap bumi. Antara kesan pencemaran ialah mengancam kesihatan manusia. Akibat daripada pencemaran alam sekitar, kesihatan manusia turut terjejas. Apabila laut dicemari oleh sisa-sia kimia di dalam air boleh mengakibat pelbagai penyakit seperti kelumpuhan, penglihatan dan sabagainya.
Selain itu pencemaran laut juga memberi kesan terhadap hidupan akuatik. Pencemaran memberi kesan kepada spesies yang menggunakan alam sebagai habitat. Hidupan liar akuatik adalah antara mangsa pencemaran air. Sejenis pencemaran yang membrikan kesan kepada air ialah bentuk fizikal, seperti, seperti peningkatan suhu. Oleh kerana air di alirkan daripada kilang industri, hampir 15 hingga 25 miligram air yang dipanaskan dialirkan ke dalam system penyejuk air. Pencemaran air juga turut member kesan terhadap tumbuhan biomass. Dengan peningkatan pencemaran kimia seperti nitrat dan fostat, ia boleh menyebabkan kerosakan rumpai dalam sistem air, sekali gus mengubah habitat tumbuhan akuatik.
Berbanding pencemaran darat yang boleh dilihat dengan jelas dan lebih mudah diuruskan, pencemaran di laut tidak dapat disempadankan. Kesan buruknya akan dan sedang berlaku secara global dengan pesat namun tidak dapat dilihat dengan mata kasar. Malangnya kebutaan ini menyebabkan manusia kian angkuh dengan pelbagai aktiviti yang terus-menerus memusnahkan laut. Sampah plastic, sisa industri dan minyak dikenalpasti sebagai angkara utama manusia yang mengganggu dan seterusnya membunuh habitat dan kehidupan marin. Komponen beracun pencemar ini mampu membantutkan kebolehan hidupan marin untuk membiak dan membesar.
Selain itu jenis pencemaran air adalah seperti bahan toksik, bahan organik, pencemaran Terma dan pencemaran Ekologi. Bahan toksik adalah sejenis pencemaran berbentuk kimia yang tidak terhasil dalam system akuatik. Penyumbang terbesar kepada pencemaran kimia ialah racun rumpai, racun serangga dan bahan buangan. Kedua ialah pencemaran daripada bahan organik. Pencemaran organik berlaku apabila lebihan bahan organik seperti baja dan kumbahan memasuki air. Apabila bahan organik ini meningkat di dalam tangki air, jumlah bahan hancur akan meningkat. Bahan hancur atau bahan reput ini akan tumbuh pantas dan menggunakan banyak oksigen apabila ia membesar. Ini mengakibatkan pengurangan oksigen apabila proses kehancuran berlaku. Kekurangan oksigen akan membunuh organisma akuatik. Apabila organism akuatik itu mati, ia akan sama musnah dengan bahan hafncur berkenaan, sekaligus meningkatkan pengurangan oksigen berkenaan.
Sejenis pencemaran organik boleh berlaku apabila pencemaran bahan bukan organik seperti nitrogen dan fostat meningkat dalam system akuatik. Kadar tinggi bahan berkenaan menyebabkan peningkatan keterlaluan tumbuhan dan rumpai air. Apabila tumbuhan dan rumpai iar itu mati, ia menjadi bahan organik di dalam air. Bahan tumpahan berkenaan akan reput dengan pantas sekali gus mengurangkan kadar oksigen. Proses pantas pertumbuhan itu kemudian diikuti dengan peningkatan aktiviti oleh bahan hancur berkenaan dan dengan kekurangan kadar oksigen yang dikenali sebagai eutrophication.
Manakala pencemaran terma adalah pencemaran yang boleh berlaku apabila air yang digunakan sebagai bahan penyejuk berdekatan kilang industri dan kemudian kembali kepada persekitaran akuatik dengan kadar suhu yang lebih tinggi. Pencemaran terma boleh menyebabkan berlakunya pengurangan kadar oksigen di dalam air dan meningkatkan kadar keperluan biological oleh organisme akuatik untuk oksigen.
Seterusnya ialah pencemaran ekologikal ini berlaku apabila pencemaran bahan kimia, pencemaran organik atau pencemaran terma berlaku daripada persekitaran alam, bukannya akitiviti kemanusiaan. Sebagai contoh, pencemaran ekologikal akan meningkat daripada bahan aliran selepas berlakunya tanah runtuh, yang juga akan meningkatkan jumlah kotoran dalam air. Contoh lain ialah apabila haiwan seperti rusa mati lemas dalam banjir dan kemudian sejumlah besar bahan organik yang mengalir ke dalam air. Kejadian geological sperti ledakan gunung berapi juga boleh menjadi sumber kepada pencemaran ekologikal.
Peningkatan drastic pencemaran laut berasaskan plastik sejak tahun 1940-an kini merupakan isu yang begitu meruncing. Setiap tahun puluhaan ribu hidupan marin terkorban atau cacat akibat plastic. Malah ada kajian mendapati sekurang-kurangnya 30, 000 hidupan mati terperangkap atau tercekik. Bagi kehidupan marin plastik kelihatan seperti makanan yang akhirnya membunuh hidupoan itu akibat keracunan. Hakikat bahawa toksik sukar untuk diuraikan ekoran jangka hayat yang panjang selain melalui jaringan makanan menyebabkan toksik ini terkumpul dan meracuni marin terutama haiwan bercengkerang.
Dalam menangani isu pencemaran air, pelbagai pihak perlu menyedari bahawa tanggungjawap masing-masing termasuk kerajaan, pengusaha kilang, industri dan masyarakat bekerjasama untuk meminimumkan pencemaran alam sekitar. Pendekatan secara bersepadu dengan memahami, membina dan menguruskan strategi pengawalan pencemaran adalah amat penting untuk memastikan kejayaannya. Arus ke arah pembangunan menjadikan Malaysia sebagai saebuah Negara maju telah mencetuskan pelbagai situasi. Pembangunan pesat sektor ekonomi dan perindustrian serta kestabilan politik dan sosial telah memberikan taraf hidup yang selesa kepada rakyat dan menaikkan imej Negara di kaca mata dunia. Namun begitu, disebalik keselesaan dan pembangunan tersebut timbulnya beberapa masalah sampingan yang boleh memudaratkan kehidupan masyarakat.
Malaysia dikelilingi oleh laut dan terdedah kepada risiko tumpuhan minyak yang besar. Kini laut semakin terancam oleh aktiviti manusia yang ghairah mengejar kebendaan tanpa menghiraukan implikasi kepada alam sekitar. Pencemaran di Asia Tenggara adalah berpunca daripada pelbagai faktor. Kepelbagaian faktor ini menyebabkan kualiti air laut tercemar dengan begitu teruk tanpa ada satu vaksin yang mujarap untuk memulihkannya. Lebih 90 peratus daripada punca pencemaran laut adalah disebabkan oleh aktiviti manusia dan baki 10 peratus berpunca daripada sector perkapalan.
Kesimpulannya, bumi adalah satu-satunya planet yang membolehkan kita dan hidupan kita dan hidupan lainnya hiduo bebas. Bukankah alasan ini sudah cukup untuk kita membelainya dengan perasaan penuh timbang rasa dan kasih sayang. Secara globalnya masalah pencemaran laut merupakan di antara agenda terpenting yang harus dihadapi oleh negara-negara berpantai. Walau pelbagai masalah yang timbul dalam penguatkuasaan pencemaran disektor marin, namun ia tetap dijalankan oleh agensi maritime yang dipertanggungjawapkan dalam menangani masalah ini. Kerjasama ini bukan hanya terletak pada agensi-agensi yang terbabit tetapi orang-prang awam juga boleh bekerjasama dengan melaporkan segera sebarang kejadian pencemaran laut yang dilakukan oleh pihak-pihak yang tidak bertanggungjawap. Kerjasama yang padu di antara agensi-agensi maritim dengan pihak-pihak swasta bagi menaja operasi pembersihan anasir pencemaran di laut amatlah dialu-alukan. Masalah pencemaran laut tidak akan dapat diselesaikan sekiranya tiada kesedaran dalam diri manusia sendiri tentang pentingnya alam sekitar kepada manusia. Selain daripada itu, undang-undang yang tertakluk juga harus dikuatkuasakan bagi menjamin masalah yang sama tidak akan berulang lagi.
Friday, January 22, 2010
Kasihanilah laut kita..
8 Jun adalah Hari Lautan Sedunia yang pertama kali diistiharkan pada 8 Jun 1992 di Puncak Bumi, Rio de Jeneiro di Brazil. Pengistiharaan ini adalah untuk meningkatkan kesedaran mengenai pentingnya laut kepada kehidupan manusia. Berbanding pencemaran darat yang boleh dilihat dengan jelas dan lebih mudah diuruskan, pencemaran di laut tidak dapat disempadankan. Kesan buruknya akan dan sedang berlaku secara global dengan pesat namun tidak dapat dilihat dengan mata kasar. Malangnya 'kebutaan' ini menyebabkan manusia kian angkuh dengan pelbagai aktiviti yang terus menerus memusnahkan laut. Sampah plastik, sisa industri dan minyak dikenalpasti sebagai angkara utama manusia yang mengganggu dan seterusnya membunuh habitat dan hidupan marin.
Kesan kemusnahan dari tumpahan minyak amat sukar dikenalpasti. Ini kerana kesannya terhadap hidupan marin tidak kelihatan dengan mata kasar serta tidak menyebabkan perubahan ekonomi serta-merta. Di mata hidupan marin termasuk burung laut,penyu dan ikan paus, ampaian plastik kelihatan seperti makanan bagi mereka namun akhirnya membunuh hidupan itu akibat tercekik, keracunan atau tidak lalu makan disebabkan rasa 'kenyang'. Selain itu, jaring, tali-tali pancing dan mata-mata kail berangkai yang tersangkut dan sengaja ditinggalkan kaki-kaki pancing juga banyak membunuh hidupan marin. Di Malaysia, pencemaran sisa industri yang mengalir ke laut terutama di negeri-negeri perindustrian Pulau Pinang, Sekangor dan Johor harus diberi perhatian. Ini kerana pencemaran itu boleh menjejaskan hidupan marin dan seterusnya sumber makanan dan ekonomi nelayan tradisional.
Punca-punca pencemaran laut yang sering berlaku di perairan negara kita adalah kerana sungai yang tercemar akan mengalir ke laut dan seterusnya membawa pencemaran bersamanya. Selain itu juga sesetengan bandar dan bandar raya di tepi pantai mengepam kumbahan terus ke dalam laut dan ini menjadikan kualiti air laut semakin terjejas. Minyak yang tumpah daripada tangki minyak dan pelantar minyak merebak di lautan lalu membunuh burung laut, kerang-kerang dan hidupan liar yang lain. Tumpahan minyak paling buruk dalam sejarah adalah kapal tangki minyak Exxon Valdez pada 1989 yang pecah dan menumpahkan lebih 35,000 tan minyak mentah di perairan Prince William Sound di Alaska. Minyak bukan sahaja telah meliputi lebih 2,300 kilometer persegi permukaan laut malah dalam masa tiga hari, 50 peratus daripada minyak itu mendak di persisiran pantai. Ini menyebabkan kematian ratusan ribu hidupan marin termasuk 13 peratus daripada populasi anjing laut, 28 peratus daripada populasi daripada populasi memerang laut sehingga 645,000 ekor burung laut.
Masalah pembuangan sampah ke dalam laut sama ada akibat aktiviti yang dijalankan di kawasan marin atau di darat jika tidak ditangani segera boleh menjadi semakin serius dan berkemungkinan membawa kerosakan kepada sistem ekosistembatu karang dan laut di negara ini. Pensyarah jabatan Pengurusan Alam Sekitar, Universiti Putra Malaysia (UPM), Prof Madya Dr Zelina Zaiton Ibrahim berkata kesedaran awam mengenai pembuangan sisa pejal di laut masih rendah walaupun kebanyakan faham kepentingan menjaga alam sekitar. Ini berlaku kerana ramai yang tidak nampak kepentingan laut kepada manusia, lebih-lebih lagi laut itu dilihat luas dan jauh daripada pandangan mereka.
"Kebanyakan masyarakat menganggap laut luas dan jauh daripada kehidupan harian, maka laut itu boleh menjadi tempat pembuangan sampah yang paling sesuai. Tanggapan ini perlu diubah, jika tidak dikhuatiri pada masa depan kawasan tadahan air akan tercemar,"katanya. Persepsi tidak tepat terhadap laut juga menyebabkan ia menjadi tempat semua longgokan sampah dan sisa lain termasuk pembuangan minyak. Pensyarah Pengurusan Strategik Zon panatai dan maritim, Jabatan Pengurusan Alam Sekitar UPM, Laksamana Pertama (B) Prof madya Dr. Sutarji Kasmin, berkata sisa buangan enap cemar juga berisiko tinggi menyebabkan pencemaran kepada hidupan laut. Kebiasaannya, sisa buangan enap cemar seperti minyak hitam dibuang oleh kapal dagang. Kawasan yang sering menerima akibat ini adalah laluan kapal dagang dan pelabuhan. Di negara ini, laluan yang sering menjadi tempat pembuangan enap cemar adalah Selat Melaka kerana ia adalah laluan paling sibuk di dunia. Sisa buangan daripada jeti minyak dan gas serta bahan buangan daripada kapal nelayan, bot rekreasi dan kegiatan memancing turut menyumbang kepada pembuangan sampah ke laut.
Sampah sarap daripada daratan dibawa ke laut melalui sungai dan terusan yang memberi kesan kemusnahan kepada pantai. Maka, perlu ada amalan yang baik untuk pengurusan sampah dan cara pengendaliannya (pengumpulan, penghantaran, pengangkutan, dan pengalihan, pegnhapusan dan penembusan sampah). Pada masa ini mengikut laporan itu, pengurusan sampah di Malaysia dijalankan pihak berkuasa tempatan (PBT). Ketiadaan data lengkap mengenai tahap kebersihan dean pencemaran menyukarkan usaha mengatasi masalah pembuangan sampah di Malaysia. Namun, secara keseluruhannya warga Malaysia sudah ada kesedaran mengenai masalah pembuangan sampah melalui siri kempen pembersihan pantai dan program kesedaran yang dilakukan berterusan. Perlu ada amalan yang baik untuk pengurusan sampah dan cara pengendaliannya.
Minyak merupakan sumber tenaga yang utama di dunia, tetpi disebabkan agihan yang tidak seimbang di antara negara, ianya mesti diangkut menggunakan kapal tangki melintasi lautan atau paip melalui daratan. Masalah timbul apabila berlaku kemalangan yang tidak di duga ketika minyak dipindahkan ke kapal, ketika membuat penghantaran antara negara menggunakan kapal, ketika paip minyak bocor, atau ketika kerja-kerja penggerudian pencarian minyak dilakukan. Tumpahan minyak memberikan kesan kepada alam sekitar kerana ia mencemarkan pantai, hidupan laut dan darat, serta kesihatan manusia. Disamping itu, kesan kepada ekonomi pula meliputi pengurangan hasil tangkapan ikan semasa kejadian berlaku dan musim-musim seterusnya kerana sumber makanan terjejas, sektor pelancongan dan peningkatan pengangguran. Dari sudut pengguna pula, mereka terpaksa membeli ikan dengan harga yang lebih mahal. Keseluruhannya pengguna, pengeluar, dan masyarakat boleh terjejas apabila berlaku pencemaran marin.
Menurut Pengerusi Rancangan Kajian Pencemaran, Pusat Kajian Samudera dan Pantai USM, Prof. Madya Zubir Din beliau telah dilantik mengetuai program pengawasan khusus pencemaran kawasan pantai. Menurut beliau lagi aktiviti awal dalam program tersebut ialah untuk meningkatkan kemampuan dari segi pengurusan dan makmal di Malaysia serta negara-negara Asean khusus dari sudut kawalan pencemaran pantai." Ini termasuklah pembelian beberapa alat untuk kerja-kerja analisis, mengadakan bengkel serta mengadakan latihan di Malaysia dan Kanada," tambah beliau lagi.
Malaysia dikelilingi oleh laut di mana terdapat pelbagai aktiviti seperti carigali minyak dan pengangkutan air. Justeru itu, Malaysia juga adalah terdedah kepada risiko tumpahan minyak yang besar. Perangkaan menunjukkan bahawa lebih dari 165 pelantar minyak telah menjalankan usaha cari gali dan aktiviti pengeluaran di perairan Laut Cina Selatan dan Selat Melaka pula adalah laluan perkapalan yang antaranya paling sibuk di dunia. Dalam tahun 1995 terdapat lebih kurang 30251 buah kapal yang telah melalui Selat Melaka yang mana hampir 30% adalah merupakan kapak-kapal tangki.
(Sumber: Perangkaan Jabatan Laut Semenanjung Malaysia)
Kini, laut semakin terancam oleh aktiviti manusia yang ghairah mengejar meterialistik tanpan menghiraukan implikasi kepada alam sekitar. Pencemaran di Asia Tenggara adalah berpunca daripada pelbagai faktor. Kepelbagaian faktor ini menyebabkan kualiti dan kuantiti air laut tercemar dengan begitu teruk tanpa ada satu vaksin yang mujarab untuk memulihkannya. Lebih 90% daripada punca pencemaran laut adalah disebabkan oleh aktiviti manusia dan baki 10% adalah berpunca dari sektor perkapalan. ( Persatuaan Pecinta Alam, Tumpuan Minyak yang Meracuni Perairan Malaysia, Dewan Kosmik (Mac), DBP, Kuala Lumpur, 1995, ms: 53-55)
Terdapat tiga buah negara yang berkongsi perairan iaitu Malaysia, Indonesia dan Thailand. Ketiga-tiga negara ini saling terlibat dalam kerjasama yang bertujuan untuk mencapai kepentingan bersama. Malaysia dan Indonesia telah berkerjasama dalam usaha mempertahankan kedaulatan Selat Melaka di bawah kedaulatan kedua-dua negara. Walaupun isu Selat Melaka bersifat rumit namun ia tidak pernah menghalang negara-negara berpantai untuk berprihatin terhadapnya. Buat masa ini Malaysia dan Indonesia melalui Asean mereka telah menyalurkan pandangan mereka mengenai isu-isu Selat Melaka. Satu rancangan yang dikenalai sebagai Rancangan Kontigensi Kebangsaan Mengawal Tumpahan Minyak telah diadakan di Jabatan Alam Sekitar.
Objektif bagi kerjasama serantau ini membolehkan satu tindakan serta-merta dijalankan bagi mengawal tumpahan minyak yang tertumpah di perairan Malaysia. Apabila berlaku kejadia tumpahan minyak, pihak yang bertanggungjawab akan menjalankan operasi pembersihan minyak secara berperingkat-peringkat iaitu peringkat tempatan, peringkat kawasan dan peringkat wilayah. Bahan-bahan buangan radioaktif dan ujian-ujian bom nuklear di laut-laut juga penyumbang kepada pencemaran air dan laut. Banyak bahan radioaktif yang terhasil dari makmal dan buangan hospital yang mengandungi sisa-sisa toksid larut dalam air serta mencemarkan air sungai dan air laut.
Kesimpulannya, pencemaran air merupakan satu masalah sosial yang memerlukan kerjasama semua pihak untuk menanganinya. Kita harus memastikan bahawa persekitaran kita bersih dan selamat untuk hidup. Langkah-langkah perundangan penting dalam menangani masalah ini. Kesedaran melalui pendidikan alam sekitar juga dapat membendung fenomena ini. Pihak berkuasa tempatan harus memainkan peranan yang penting bagi membantu menyelesaikan isu ini. Pegawai-pegawai jabatan dari peringkat pucuk hingga ke perimgkat akar umbi harus melaksanakan tugas yang diamanahkan untuk melindungi dan mencari jalan mendapatkan cara eksploitasi laut terbaik demi kepentingan manusia sejagat di masa akan datang.
Peranan yang dimaksudkan termasuk menyekat penuaian hasil laut melampau menghalang nelayan daripada menggunakan peralatan menagkap ikan yang dilarang atau diharamkan, menyekat penyeludupan dan pencerobohan nelayan asing, menghalang para pelawat terutama penyelam skuba yang mencuri dan merosakkan ekosistem terumbu karang atau menggangu kehidupan semula jadi.
Nurul Hanis Bt. Miserang (120139)
Kesan kemusnahan dari tumpahan minyak amat sukar dikenalpasti. Ini kerana kesannya terhadap hidupan marin tidak kelihatan dengan mata kasar serta tidak menyebabkan perubahan ekonomi serta-merta. Di mata hidupan marin termasuk burung laut,penyu dan ikan paus, ampaian plastik kelihatan seperti makanan bagi mereka namun akhirnya membunuh hidupan itu akibat tercekik, keracunan atau tidak lalu makan disebabkan rasa 'kenyang'. Selain itu, jaring, tali-tali pancing dan mata-mata kail berangkai yang tersangkut dan sengaja ditinggalkan kaki-kaki pancing juga banyak membunuh hidupan marin. Di Malaysia, pencemaran sisa industri yang mengalir ke laut terutama di negeri-negeri perindustrian Pulau Pinang, Sekangor dan Johor harus diberi perhatian. Ini kerana pencemaran itu boleh menjejaskan hidupan marin dan seterusnya sumber makanan dan ekonomi nelayan tradisional.
Punca-punca pencemaran laut yang sering berlaku di perairan negara kita adalah kerana sungai yang tercemar akan mengalir ke laut dan seterusnya membawa pencemaran bersamanya. Selain itu juga sesetengan bandar dan bandar raya di tepi pantai mengepam kumbahan terus ke dalam laut dan ini menjadikan kualiti air laut semakin terjejas. Minyak yang tumpah daripada tangki minyak dan pelantar minyak merebak di lautan lalu membunuh burung laut, kerang-kerang dan hidupan liar yang lain. Tumpahan minyak paling buruk dalam sejarah adalah kapal tangki minyak Exxon Valdez pada 1989 yang pecah dan menumpahkan lebih 35,000 tan minyak mentah di perairan Prince William Sound di Alaska. Minyak bukan sahaja telah meliputi lebih 2,300 kilometer persegi permukaan laut malah dalam masa tiga hari, 50 peratus daripada minyak itu mendak di persisiran pantai. Ini menyebabkan kematian ratusan ribu hidupan marin termasuk 13 peratus daripada populasi anjing laut, 28 peratus daripada populasi daripada populasi memerang laut sehingga 645,000 ekor burung laut.
Masalah pembuangan sampah ke dalam laut sama ada akibat aktiviti yang dijalankan di kawasan marin atau di darat jika tidak ditangani segera boleh menjadi semakin serius dan berkemungkinan membawa kerosakan kepada sistem ekosistembatu karang dan laut di negara ini. Pensyarah jabatan Pengurusan Alam Sekitar, Universiti Putra Malaysia (UPM), Prof Madya Dr Zelina Zaiton Ibrahim berkata kesedaran awam mengenai pembuangan sisa pejal di laut masih rendah walaupun kebanyakan faham kepentingan menjaga alam sekitar. Ini berlaku kerana ramai yang tidak nampak kepentingan laut kepada manusia, lebih-lebih lagi laut itu dilihat luas dan jauh daripada pandangan mereka.
"Kebanyakan masyarakat menganggap laut luas dan jauh daripada kehidupan harian, maka laut itu boleh menjadi tempat pembuangan sampah yang paling sesuai. Tanggapan ini perlu diubah, jika tidak dikhuatiri pada masa depan kawasan tadahan air akan tercemar,"katanya. Persepsi tidak tepat terhadap laut juga menyebabkan ia menjadi tempat semua longgokan sampah dan sisa lain termasuk pembuangan minyak. Pensyarah Pengurusan Strategik Zon panatai dan maritim, Jabatan Pengurusan Alam Sekitar UPM, Laksamana Pertama (B) Prof madya Dr. Sutarji Kasmin, berkata sisa buangan enap cemar juga berisiko tinggi menyebabkan pencemaran kepada hidupan laut. Kebiasaannya, sisa buangan enap cemar seperti minyak hitam dibuang oleh kapal dagang. Kawasan yang sering menerima akibat ini adalah laluan kapal dagang dan pelabuhan. Di negara ini, laluan yang sering menjadi tempat pembuangan enap cemar adalah Selat Melaka kerana ia adalah laluan paling sibuk di dunia. Sisa buangan daripada jeti minyak dan gas serta bahan buangan daripada kapal nelayan, bot rekreasi dan kegiatan memancing turut menyumbang kepada pembuangan sampah ke laut.
Sampah sarap daripada daratan dibawa ke laut melalui sungai dan terusan yang memberi kesan kemusnahan kepada pantai. Maka, perlu ada amalan yang baik untuk pengurusan sampah dan cara pengendaliannya (pengumpulan, penghantaran, pengangkutan, dan pengalihan, pegnhapusan dan penembusan sampah). Pada masa ini mengikut laporan itu, pengurusan sampah di Malaysia dijalankan pihak berkuasa tempatan (PBT). Ketiadaan data lengkap mengenai tahap kebersihan dean pencemaran menyukarkan usaha mengatasi masalah pembuangan sampah di Malaysia. Namun, secara keseluruhannya warga Malaysia sudah ada kesedaran mengenai masalah pembuangan sampah melalui siri kempen pembersihan pantai dan program kesedaran yang dilakukan berterusan. Perlu ada amalan yang baik untuk pengurusan sampah dan cara pengendaliannya.
Minyak merupakan sumber tenaga yang utama di dunia, tetpi disebabkan agihan yang tidak seimbang di antara negara, ianya mesti diangkut menggunakan kapal tangki melintasi lautan atau paip melalui daratan. Masalah timbul apabila berlaku kemalangan yang tidak di duga ketika minyak dipindahkan ke kapal, ketika membuat penghantaran antara negara menggunakan kapal, ketika paip minyak bocor, atau ketika kerja-kerja penggerudian pencarian minyak dilakukan. Tumpahan minyak memberikan kesan kepada alam sekitar kerana ia mencemarkan pantai, hidupan laut dan darat, serta kesihatan manusia. Disamping itu, kesan kepada ekonomi pula meliputi pengurangan hasil tangkapan ikan semasa kejadian berlaku dan musim-musim seterusnya kerana sumber makanan terjejas, sektor pelancongan dan peningkatan pengangguran. Dari sudut pengguna pula, mereka terpaksa membeli ikan dengan harga yang lebih mahal. Keseluruhannya pengguna, pengeluar, dan masyarakat boleh terjejas apabila berlaku pencemaran marin.
Menurut Pengerusi Rancangan Kajian Pencemaran, Pusat Kajian Samudera dan Pantai USM, Prof. Madya Zubir Din beliau telah dilantik mengetuai program pengawasan khusus pencemaran kawasan pantai. Menurut beliau lagi aktiviti awal dalam program tersebut ialah untuk meningkatkan kemampuan dari segi pengurusan dan makmal di Malaysia serta negara-negara Asean khusus dari sudut kawalan pencemaran pantai." Ini termasuklah pembelian beberapa alat untuk kerja-kerja analisis, mengadakan bengkel serta mengadakan latihan di Malaysia dan Kanada," tambah beliau lagi.
Malaysia dikelilingi oleh laut di mana terdapat pelbagai aktiviti seperti carigali minyak dan pengangkutan air. Justeru itu, Malaysia juga adalah terdedah kepada risiko tumpahan minyak yang besar. Perangkaan menunjukkan bahawa lebih dari 165 pelantar minyak telah menjalankan usaha cari gali dan aktiviti pengeluaran di perairan Laut Cina Selatan dan Selat Melaka pula adalah laluan perkapalan yang antaranya paling sibuk di dunia. Dalam tahun 1995 terdapat lebih kurang 30251 buah kapal yang telah melalui Selat Melaka yang mana hampir 30% adalah merupakan kapak-kapal tangki.
(Sumber: Perangkaan Jabatan Laut Semenanjung Malaysia)
Kini, laut semakin terancam oleh aktiviti manusia yang ghairah mengejar meterialistik tanpan menghiraukan implikasi kepada alam sekitar. Pencemaran di Asia Tenggara adalah berpunca daripada pelbagai faktor. Kepelbagaian faktor ini menyebabkan kualiti dan kuantiti air laut tercemar dengan begitu teruk tanpa ada satu vaksin yang mujarab untuk memulihkannya. Lebih 90% daripada punca pencemaran laut adalah disebabkan oleh aktiviti manusia dan baki 10% adalah berpunca dari sektor perkapalan. ( Persatuaan Pecinta Alam, Tumpuan Minyak yang Meracuni Perairan Malaysia, Dewan Kosmik (Mac), DBP, Kuala Lumpur, 1995, ms: 53-55)
Terdapat tiga buah negara yang berkongsi perairan iaitu Malaysia, Indonesia dan Thailand. Ketiga-tiga negara ini saling terlibat dalam kerjasama yang bertujuan untuk mencapai kepentingan bersama. Malaysia dan Indonesia telah berkerjasama dalam usaha mempertahankan kedaulatan Selat Melaka di bawah kedaulatan kedua-dua negara. Walaupun isu Selat Melaka bersifat rumit namun ia tidak pernah menghalang negara-negara berpantai untuk berprihatin terhadapnya. Buat masa ini Malaysia dan Indonesia melalui Asean mereka telah menyalurkan pandangan mereka mengenai isu-isu Selat Melaka. Satu rancangan yang dikenalai sebagai Rancangan Kontigensi Kebangsaan Mengawal Tumpahan Minyak telah diadakan di Jabatan Alam Sekitar.
Objektif bagi kerjasama serantau ini membolehkan satu tindakan serta-merta dijalankan bagi mengawal tumpahan minyak yang tertumpah di perairan Malaysia. Apabila berlaku kejadia tumpahan minyak, pihak yang bertanggungjawab akan menjalankan operasi pembersihan minyak secara berperingkat-peringkat iaitu peringkat tempatan, peringkat kawasan dan peringkat wilayah. Bahan-bahan buangan radioaktif dan ujian-ujian bom nuklear di laut-laut juga penyumbang kepada pencemaran air dan laut. Banyak bahan radioaktif yang terhasil dari makmal dan buangan hospital yang mengandungi sisa-sisa toksid larut dalam air serta mencemarkan air sungai dan air laut.
Kesimpulannya, pencemaran air merupakan satu masalah sosial yang memerlukan kerjasama semua pihak untuk menanganinya. Kita harus memastikan bahawa persekitaran kita bersih dan selamat untuk hidup. Langkah-langkah perundangan penting dalam menangani masalah ini. Kesedaran melalui pendidikan alam sekitar juga dapat membendung fenomena ini. Pihak berkuasa tempatan harus memainkan peranan yang penting bagi membantu menyelesaikan isu ini. Pegawai-pegawai jabatan dari peringkat pucuk hingga ke perimgkat akar umbi harus melaksanakan tugas yang diamanahkan untuk melindungi dan mencari jalan mendapatkan cara eksploitasi laut terbaik demi kepentingan manusia sejagat di masa akan datang.
Peranan yang dimaksudkan termasuk menyekat penuaian hasil laut melampau menghalang nelayan daripada menggunakan peralatan menagkap ikan yang dilarang atau diharamkan, menyekat penyeludupan dan pencerobohan nelayan asing, menghalang para pelawat terutama penyelam skuba yang mencuri dan merosakkan ekosistem terumbu karang atau menggangu kehidupan semula jadi.
Nurul Hanis Bt. Miserang (120139)
SUNGAI ASET YANG PENTING
Tahukah anda apakah kegunaan sungai kepada kita? Sungai merupakan salah satu punca air tawar di bumi ini. Sungai merupakan sumber semula jadi yang secara tidak langsung menyumbang kepada kehidupan pembangunan manusia dalam sesebuah masyarakat di dunia ini. Fungsi sungai yang pelbagai dalam kehidupan manusia telah menjadikan sungai sebagai aset yang sangat penting. Fungsi sungai yang paling utama kepada manusia adalah sebagai sumber bekalan air sama ada untuk kegunaan domestik atau komersil. Kegunaan domestik utama sungai adalah sebagai bekalan air bersih untuk minuman, membasuh pakaian dan mandian. Fungsi komersil sungai adalah seperti kegunaan dalam industri, pertanian dan akuakultur. Sungai juga digunakan untuk tujuan rekreasi seperti berenang, bersampan dan berkayak dan memancing. Persekitaran sungai pula digunakan untuk rekreasi pasif seperti berehat dan mendapatkan ketenangan serta menghayati persekitaran sungai. Sungai juga digunakan sebagai medium pengangkutan, mendapatkan sumber protein seperti ikan serta kegiatan ekonomi seperti menangkap ikan dan menjual pasir sungai.
Akan tetapi, oleh kerana perlepasan sisa toksik, pencemaran air dan haba serta pembuangan sampah dan sisa kumbahan yang tidak boleh diolah ke dalam sungai secara langsung telah menjejaskan kualiti air sungai kita dan seterusnya menyebabkan sebahagian besar air sungai perlu menjalankan olahan yang intensif bagi mengolah air tercemar kepada air minuman.
“Kita tidak mewarisi bumi kita ini daripada nenek moyang kita, tetapi sebaliknya kita hanya meminjamnya daripada anak cucu kita.....”. (Chief Seattle). Begitulah sebahagian terjemahan kata-kata sebagai bahan rujukan oleh penceramah dan aktivis alam sekitar di seluruh dunia tentang pentingnya menjaga alam sekitar yang menjadi tanggungjawab setiap penduduk dalam sesebuah negara supaya tidak merosakkan alam sekitar ini dengan sewenang-wenangnya dalam apa jua cara untuk mengelakkan kesan buruk kepada generasi yang akan datang.
Tahukah anda pula, apakah itu pencemaran? Pencemaran merupakan apa-apa perubahan langsung atau tidak lansung kepada sifat-sifat fizikal, haba, kimia, biologi atau radioaktif mana-mana bahagian alam sekeliling dengan melepaskan, mengeluarkan atau meletakkan buangan-buangan hingga menjejaskan apa-apa kegunaan berfaedah, menyebabkan suatu keadaan yang berbahaya kepada kesihatan, keselamatan atau kebajikan awam atau kepada binatang, burung, hidupan-hidupan liar, hidupan akuatik atau tumbuhan-tumbuhan.
Pencemaran sungai merupakan suatu isu yang amat mendesak dan memerlukan usaha holistik daripada pelbagai pihak ke arah penyelesaiannya. Kualiti air sungai-sungai di Malaysia semakin terancam dengan pencemaran.
Di Malaysia, terdapat 12 billion meter padu air yang diambil dari sungai setiap tahun, yang mana 22% digunakan untuk berkalan air. 75% untuk kegunaan saliran dan pertanian dan 3% untuk kegunaan yang lain. Selain itu sebanyak 26% kuasa elektrik kebangsaan dari tenaga hidro (Chop dan teh, 1993).
Dalam kebanyakan kawasan di Malaysia, bekalan air dicemari dengan bahan sisa toksik. Pencemaran air akan menjadi suatu masalah kerana populasi manusia yang menambah beban kumbahan tambahan ke dalam sungai. Secara umumnya, pencemaran boleh dibahagikan kepada tiga kategori iaitu,
- Pencemaran fizikal (bahan tidak larut dalam air seperti sampah sarap, logam, kertas dan kaca)
- Pencemaran biologi ( seperti najis binatang yang menyebabkan pertumbuhan bakteria seperti Escherichia coli atau E. Coli dan mikrob lain).
- Pencemaran kimia ( bahan kimia terlarut seperti pencemar fizikal dan biologi serta logam berat).
Selain itu, berkaitan isu pencemaran sungai ini, bukan sekali tetapi sudah terlalu kerap Mantan Perdana Menteri, Datuk Seri Abdullah Ahmad Badawi memberikan teguran yang berhubung kait dengan kekecewaannya terhadap kualiti air sungai di negara ini. Isu berkaitan aspek kebersihan sungai tidak pernah berpenghujung walaupun Mantan Perdana Menteri Datuk Seri Abdullah sendiri kerap kali membangkitkannya. Antara kata-kata sinis beliau ialah, dulu ada ikan dan udang (dalam sungai) tetapi sekarang dua minit sahaja anak buaya pun boleh mati (Utusan
Sungai juga turut memainkan peranan yang penting dalam pertumbuhan bandar di
Namun, dengan berkembangnya Revolusi Perindustrian semenjak abad ke-18, sungai mula mengalami kemerosotan khususnya dari segi kualiti airnya. Dengan berkembangnya bandar dan kegiatan perindustrian serta perdagangan, kualiti sungai mula mengalami kemerosotan apabila berlakunya masalah hakisan, pemendapan dan pencemaran. Semua permasalahan tersebut sebenarnya berpunca daripada sikap manusia yang menganggap sungai sebagai saluran mudah untuk membuang segala sampah, kotoran dan sisa. Natijahnya, perkembangan ini telah memutuskan hubungan antara masyarakat dengan sungai kerana sungai tidak lagi boleh digunakan oleh masyarakat untuk melakukan pelbagai aktiviti seperti mandi-manda, membasuh, menangkap ikan dan berekreasi. Penggunaan sungai kini terhad kepada fungsinya sebagai laluan pengangkutan sahaja (Sulong et al. 2005).
Kekotoran dan pencemaran sungai di negara ini antara lain berpunca daripada perbuatan golongan yang tidak bertanggungjawab iaitu mereka yang dianggap tidak menitikberatkan kebersihan alam sekitar dan kepentingan masyarakat awam lain yang turut mempunyai hak terhadap sungai tersebut. Selain itu, ia turut disumbangkan oleh minda dan sikap pihak berkuasa dan orang ramai yang kurang mempunyai kesedaran untuk memulihara alam sekitar.
Di sana-sini, kita dapat melihat bagaimana sungai dijadikan sebagai tempat pembuangan sampah sarap dan segala sisa kotoran. Sebagai contoh, Sungai Pinang di Georgetown Pulau
Masalah pencemaran sungai telah mendatangkan kesan yang besar terhadap kehidupan manusia, terutamanya apabila sumber air yang dibekalkan kepada pengguna sukar dirawat. Pencemaran sungai juga menimbulkan masalah lain kepada manusia seperti merebaknya penyakit, musnahnya ekosistem akuatik dan terganggunya keselesaan umum. Sebagai contoh, oleh kerana kebanyakan sungai di Lembah Klang dikategorikan sebagai tercemar teruk dan cetek akibat dilimpahi oleh sampah sarap dan kelodak, maka kejadian banjir kilat kerapkali melanda terutamanya di sekitar
Agensi yang dianggap bertanggungjawab dalam hal ehwal pengurusan sungai ialah Jabatan Pengairan dan Saliran serta Jabatan Alam Sekitar. Pengurusan sungai menumpukan kepada pelbagai aspek pemeliharaan dan pemuliharaan sungai yang melibatkan kaedah perundangan dan kaedah bukan perundangan. Kaedah perundangan melibatkan penggunaan polisi dan perundangan dalam pengurusan sungai antaranya Akta Kualiti Alam Sekeliling 1974, Akta Kerajaan Tempatan 1976 dan Akta Perancangan Bandar dan Desa 1976. Kaedah bukan perundangan pula antara lain membabitkan penglibatan orang ramai dalam projek pemeliharaan sungai, penglibatan Oganisasi Bukan
Kerajaan dan media
formal mengenai pemeliharaan dan pemuliharaan alam sekitar.
Hari demi hari jika keadaan pencemaran sungai ini bertambah buruk, maka manusia secara sedar atau tidak telah meracuni diri mereka sendiri. Punca pencemaran dan kerosakan sungai boleh disimpulkan kepada faktor budaya campak buang yang berkait rapat dengan sikap masyarakat umum sama ada pengilang, penternak dan penduduk setempat yang tidak menghargai sungai sebagai sumber. Penyerahan tanggungjawab penjagaan sungai kepada kerajaan juga menerangkan betapa rendahnya tahap penglibatan masyarakat dalam usaha pemeliharaan sungai. Sikap dan paradigama masyarakat harus diubah terlebih dahulu, dengan ini barulah segala langkah saintifik dan pengurusan kawalan terhadap pencemaran sungai memberi makna dan berjaya dilaksanakan kerana sebahagian besar masyarakat telah memahami dan berupaya menilai kualiti sungai.
DAYANA BINTI ISMAIL (116615)
Subscribe to:
Posts (Atom)